|
An inconvenient truth |
||
Documentaire, 93 min., Eng. gesproken, Ned. ondertiteld Regie: Davis Guggenheim Productie: VS 2006 Vertolking: Al Gore (zichzelf) Thema: milieu Op een geestige, intelligente en hoopgevende manier brengt AN INCONVENIENT TRUTH het overtuigende betoog van Al Gore voor het voetlicht dat de opwarming van de aarde niet langer een louter politieke kwestie is, maar een gigantische morele uitdaging voor de totale wereldbevolking. An Inconvenient Truth is een registratie van de roadshow waarmee Al Gore de wereld over reist om de mensheid bewust te maken van de gevaren van het broeikaseffect en de smeltende poolkappen. Angstaanjagende statistieken en cijfers (een alarmerende grafiek van de toename van de wereldwijde CO2 -uitstoot is goed voor een verbijsterd 'ohhh' van Gores gehoor) wisselen elkaar af. Effectieve animatiefilmpjes (een meisje barst in huilen uit omdat haar ijsje is gesmolten voordat ze een likje kan nemen) worden gevolgd door beelden van natuurrampen en 'voor en na'-foto's van gletsjers, poolkappen en regenwouden. Ook is veel plaats ingeruimd voor persoonlijke ontboezemingen van Gore, over de bijna-doodervaring van zijn zoontje en zijn oudere zus die aan longkanker stierf. Pers “Dat klinkt saai en klef. Dat is het niet. De voormalige houten Klaas Al Gore - veelal een beetje van onderaf gefilmd, waardoor hij nog imposanter overkomt - brengt zijn 'ongemakkelijke waarheid' met hartstocht. An Inconvenient Truth is effectieve propaganda voor de goede zaak. Het is Al Gore ernst - dat moge duidelijk zijn. Het milieu is geen nieuw tijdverdrijf voor een man die toch iets moet nadat hij de verkiezingen heeft verloren. Gore geeft om het milieu. Op 28-jarige leeftijd, hij was net gekozen als lid van het Huis van Afgevaardigden, stelde Gore al vragen over de effecten van klimaatveranderingen. In 1992 schreef hij al de milieu- bestseller Earth in the Balance.” (Jan-Pieter Ekker, De Volkskrant/Cinema.nl.) "Maar ook voor wie kritisch blijft en een slag om de arm houdt, is Gores goed geïllustreerde boodschap klaar en duidelijk: wij mensen zitten als struisvogels met onze kop in het zand." (Steven De Foer, De Standaard) "Het strafste is nog dat 'An Inconvenient Truth' een totaal ander licht werpt op andere brandend actuele kwesties zoals het onveiligheidsgevoel, asielzoekers en onverdraagzaamheid. (..) Welaan dan: schroef spaarlampen in, ruil uw auto in voor een fiets, plaats zonnepanelen op uw dak, plant eens een boom, en ga om te beginnen vooral kijken naar 'An Inconvenient Truth'." (Erik Stockman, Humo) “Wie mij vroeger zocht in een kamer vol geheime agenten had het makkelijk,” zei de voormalige Amerikaanse vice-president en presidentskandidaat, “ik was de stijve hark!” Dat houterige imago wordt door de documentaire AN INCONVENIENT TRUTH niet vernietigd, daarvoor zijn Gore’s grapjes wat té geforceerd, maar wel grondig bijgestuurd. Al Gore blijkt een gedreven man met een missie en een boodschap. Gewapend met zijn laptop wil hij het publiek (in zalen en nu ook bioscopen) via een veredelde PowerPoint-presentatie overtuigen dat het point of no return wat betreft global warming niet meer veraf is (10 jaar schat Gore). Met kaarten, grafieken, voor-en-na foto’s (van gletsjers en poolijs) en beelden van natuurrampen wijst de man die (in zijn eigen woorden) “used to be the next president of the United States” dat het pad van de onomkeerbare zelfvernietiging dringend moet worden verlaten. (...) Gore schittert niet in technische argumenten (zijn ‘groene economie’ wordt zwak onderbouwd) maar blinkt wel uit in het bewerken van geesten. Overtuiging, geloof en bezieling zijn cruciaal. En ook een wat naïef vooruitgangsdenken. Op dat vlak lijkt hij op de idealisten uit Frank Capra-films. Gore doet ook wat denken aan James Stewart en wordt door regisseur Davis Guggenheim vaak vanuit heroïsch kikvorsperspectief in beeld gebracht. De strijdende eenzaat kampt, net zoals die andere Amerikaanse helden in de docs Fahrenheit 9/11 en Supersize Me, tegen het establishment dat er volgens Al Gore (in Le Monde) voor zorgde dat “televisie het debat verstikte”. Wie het vooruitgangsgeloof niet deelt zal meer waarde hechten aan ‘De Ondergang’ van geograaf en evolutionair-bioloog Jared Diamond, een boek waaruit blijkt dat niet alle beschavingen op overleven en progressie gericht zijn, maar deze doc heeft wèl de verdienste een ‘ongelegen komende waarheid’ op boeiende wijze te presenteren. “Films zijn een middel om iets anders dan gepasteuriseerde informatie te serveren” stelt Gore en daar slaagt AN INCONVENIENT TRUTH wonderwel in.” (IDK - Filmmagie, okt. 2006) "Dankzij de goed gebrachte combinatie van feiten en menselijke emotie bereiken regisseur Davis Guggenheim en Al Gore een grote groep mensen. Bij die mensen zal de informatie zeker niet in de koude kleren gaan zitten." **** (Filmfocus.nl) “Een briljante ingeving is bijvoorbeeld de manier waarop een parallel wordt getrokken tussen Gore’s familie en de wereldbevolking. De familie Gore is rijk geworden door het kweken van tabaksplanten. Zijn zus raakte op vroege leeftijd verslaafd aan sigaretten, kreeg longkanker en is daar na een jarenlange strijd uiteindelijk aan overleden. Pas na haar dood kwam het in de overige familieleden op om uit de tabakshandel te stappen. Gore is van mening dat het in de menselijke aard ligt, dat het lang duurt voor het kwartje valt als iets moeilijk te accepteren is. Dit principe geldt wat hem betreft voor de gehele mensheid als het om het broeikaseffect gaat. Al jarenlang zeggen wetenschappers dat er iets moet veranderen om de aarde voor de komende generaties veilig te stellen, maar weinigen luisteren. Dat is begrijpelijk en menselijk volgens Gore, maar zou wel eens zeer ernstige gevolgen kunnen hebben. De manier waarop deze parallel wordt getrokken, is zeer treffend en zet de boodschap van Gore kracht bij.” (Filmtotaal.nl)
|
|
