Central do Brasil

Speelfilm, 112 min., Portugees/Ned.
Regie: Walter Salles
Brazilië 1998
Video
thema: vrouwen, kinderen, Derde Wereld

In het centraal station van Rio de Janeiro (Central do Brasil) zit Dora aan haar tafeltje. Ze is een verbitterde, cynische ex-lerares die wat bijverdient door brieven te schrijven voor analfabete medemensen. Ze doet niet de moeite die brieven ook echt op te sturen. Pas wanneer ze willens nillens opgezadeld wordt met de 9-jarige jongen JosuÈ, die net zijn moeder verloren heeft, begint Dora te ontdooien en ontfermt ze zich een beetje over hem. Samen trekken ze heel Brazilië door op zoek naar JosuÈís vader, die in het noordoosten is achtergebleven. Onderweg zien ze hoe hun land er aan toe is en ontmoeten ze de meest diverse personages. Ook groeit er langzamerhand een band tussen de vrouw en de jongen, een band die de vrouw aan het einde van de film voor een moeilijke keuze plaatst. Hun zwerftocht van Rio naar de verre uithoeken van het droge Braziliaanse binnenland, de 'sertao', levert zeer sterke beelden op (= ook Central do Brasil). Samen symboliseren Dora en Josue in deze economisch woelige tijden ook de zoektocht van een land dat voeling wenst te houden met zijn roots en durft te hopen op een betere toekomst.