City of Joy

Speelfilm, 110 min. Eng./Ned.
Regie: Roland JoffÈ
India, USA, 1992
Thema: Derde Wereld

De centrale thematiek in het bescheiden oeuvre van Roland JoffÈ is de confrontatie van het Westen met de Derde Wereld. In zijn debuutfilm 'The Killing Fields' belandden Amerikaanse oorlogs-journalisten in Cambodja. Zijn daaropvolgend epos 'The Mission' verhaalde over de strijd van een groep JezuÔten tegen de plaatselijke autoriteiten in het achttiende-eeuwse Brazilië. Zijn derde film 'City of Joy' is gesitueerd in India en geeft een beeld van de erbarmelijke levensomstandigheden in de sloppenwijken van Calcutta, ironisch genoeg de Stad der Vreugde genoemd.
Tijdens een reis in India wordt de gedelusioneerde Amerikaanse arts Max Lowe (rol van Patrick Swayze) op een nacht in Calcutta overvallen en in elkaar geslagen. Een riksja-loper brengt hem naar een medische hulppost in ÈÈn van de sloppenwijken van de stad. Als Max bijkomt is hij geschokt door de enorme armoede, corruptie en uitbuiting die hij om zich heen ziet. Bovendien komt men op de schamele hulppost handen tekort. Hij besluit er als arts te gaan werken en gaat tevens de strijd aan tegen de corruptie en de plaatselijke maffia. Als 'geciviliseerde' Westerling leert hij ñ vooral door de riksja-rijder Hasari ñ de werkelijke waarden van het leven kennen. 'City of Joy' is een meeslepend en adembenemend, uit het leven gegrepen epos.
Net als JoffÈ's vorige films is 'City of Joy' een vakkundig gemaakt, imposant portret. De fotogenieke, sfeervolle stadsbeelden schetsen op treffende wijze de couleur locale. De opzwepende soundtrack is van Ennio Morricone.
Deze spannende film werd gedraaid naar de bestseller 'City of Joy' van de voormalige Time-journalist Dominique Lapierre die 2 jaar doorbracht in wat hij noemt 'de hel van Calcutta'.