La sueur des palmiers

Speelfilm, 110 min., Arabisch/Ned.
Regie: Radwan El Kashef
Egypte, 1999
35 mm film & video
thema: migranten, vrouwen, Derde Wereld

"La sueur des palmiers" (letterlijk: het zweet van de palmen) is een kleurrijke metafoor van de veranderende normen en waarden op het Egyptische platteland, die in gang werden gezet door de grote migratie van arme bewoners naar de rijke Arabische oliestaten aan de Perzische golf. Vanuit het dorre woestijnlandschap trekt een bizarre karavaan naar een klein oasedorp in Boven-Egypte, waar palmbomen schaduw bieden tegen de brandende zon. De leider van de karavaan praat tegen de dorpsbewoners over verre landen vol schatten en belooft gouden bergen als ze met hem meegaan. Alle mannen van het dorp sluiten zich aan bij de karavaan, behalve de jonge Achmed, die zijn eigen droom heeft: het beklimmen van de hoogste palm van zijn oase om de witte dadels te plukken. Hiervan moeten de vrouwen een krachtige palmwijn maken, een waar levens-elixir dat Achmeds grootvader, nu verlamd en stom, beter zou kunnen maken. De vrouwen van het dorp, de mooie Salma voorop, beginnen Achmed langzaamaan als dé man van het dorp te zien. Achmed zelf voelt zich niet prettig in deze rol, maar wordt niettemin in het in zijn ogen sensuele, duistere, dagelijks leven van de vrouwen getrokken. Ondertussen sturen de migranten brieven naar huis, vol klachten over het hard labeur en de bittere vernederingen. Wanneer uiteindelijk drie mannen terugkeren, merken ze dat Achmed volwassen is geworden en het hele dorp beïnvloedt. Ze zijn niet blij met de gewijzigde verhoudingen. Achmed zal moeten boeten om hun gevoel van schande uit te wissen...  
Met zijn aandacht voor het platteland, het vergeten, gestorven Zuiden en de problematiek van de migratie, vormt "Het zweet van de palmen" een uitzondering binnen de Egyptische cinema. El Kashef klaagt de leegloop en de uiteindelijke teloorgang van dorpen en culturen in het Zuiden aan.