Le profit et rien d'autre
   

Documentaire, 57 min. Frans gesproken/Ned. ondertiteld       Regie en scenario: Raoul Peck
Productie: JBA Production, Jacques Bidou
Frankrijk/Haïti, 2000
Huur  video: Beta-SP en VHS

Thema: globalisering, Haïti, noord-zuidverhoudingen

“Het kapitaal heeft gewonnen”, zo begint Raoul Peck ironisch met zijn commentaar in “Le Profit et rien d’autre!” - of Winst en niks anders!”. Niet enkel heeft het gezegevierd op politiek en economisch vlak, het heeft ook het rethorisch gevecht gewonnen: iedereen die het liberalisme bekritiseert wordt direct geasssocieerd met het verdedigen van de ‘goelag’ (het communisme dus). In dit gevoelvol film-essay met zijn welsprekende en hoogstpersoonlijke commentaar in voice-over, biedt Peck zijn eigen tegenargumenten voor de gevaarlijke logica van het liberalisme. Met gecontroleerde woede en koel sarcasme werpt hij een blik op de utopische verklaringen van de nieuwe economische orde en confronteert ze met de realiteit van de dagelijkse miserie in vele landen ter wereld.

Als filmmaker en politiek denker is Raoul Peck ideaal geplaatst om een dergelijk project te onder-nemen. Deze ex-minister van Cultuur van Haïti bracht zijn kindertijd door in Zaïre en studeerde in Europa en de USA. Op deze manier heeft hij het zeldzame voorrecht om te kunnen navigeren tussen de Oude, Nieuwe en Derde Wereld en onmiddellijk de globale effecten te zien van beslissingen genomen in New York of Brussel. Op dezelfde manier komen in deze film Europese sociologen en economen samen aan bod - met dezelfde autoriteit – als een bedelaar in New York City of een Haïtiaanse vrouwelijke kinderarts. Peck voegt ook historisch filmmateriaal toe uit de hele wereld en citeert erg verschillende bronnen, zoals uit publicitaire optredens van Ronald Reagan en uit films van Haile Gerima.

“Le profit et rien d’autre!” doet een documentair genre herleven: het politieke film-essay en moedigt andere filmmakers aan hetzelfde te doen. Ten slotte, zoals Raoul Peck met bijtende humor opmerkt, is het nog steeds meer aangewezen films te maken dan auto’s in brand te steken.