| |
Met
zes kortfilms verzamelt Mama Africa (productie Zimmedia, Zimbabwe) voor
het eerst de schoon-heid, humor, woede, frustratie, intimiteit en
spiritualiteit van het vrouw-zijn in het Afrikaanse continent.
Elk
verhaal is totaal verschillend, biedt een ander perspectief met een
eigen ritme, eigen aan elk land of cultuur. Hoewel verschillend in
aanpak, vormen ze samen een eenheid en helpen ze te begrijpen wat het
vrouw-zijn in Afrika betekent.
Mama
Africa wil dit gegeven de wereld insturen.
Africalia
& Bevrijdingsfilms brengen 3 kortfilms samen (35mm &
video)
Bintou
Regie:
Regina Fanta Nacro
-
Burkina Faso, 2001, 31’20”
Fr/Ned. titels
Tegen alle
regels in verzet Bintou zich tegen het statuut van de vrouw aan de
haard. Wanneer zij beslist een eigen zaak op te starten, drijft men
met haar de spot, maar dit zet haar juist aan te volharden en haar
doel te bereiken. Ze slaagt erin te evolueren tot een dynamische
zakenvrouw die veel geld verdient. Aanvankelijk kan haar man dit
volstrekt niet verdragen en gaat hij zover haar geld te stelen. Maar
Bintou geniet van haar succes: ze spaart genoeg voor de aankoop van
haar dromen: een motor. Haar man vergaat het minder goed.
Riches
Regie: Ingrid Sinclair
- Zimbabwe, 2001,
28’. Eng. gesproken – Fr/Ned. titels
Molly McBride is een dappere
lerares die niet met zich laat sollen. Ze besluit samen met haar zoon,
Peter, Zuid-Afrika en de apartheid te ontvluchten en settelt zich in
een klein dorpje in Zimbabwe. Het leven is er hard en de bewoners
vijandig en conservatief. Tot grote wanhoop verliest ze na een
aanvaring met het schoolhoofd haar baan. Ze zoekt haar toevlucht in
het schrijven van brieven., maar ook dit ontmoedigt haar. Door een
klein incident vindt ze opnieuw de kracht om terug te vechten en haar
plaats binnen de nieuwe gemeenschap op te eisen. Molly ontdekt de
‘rijkdom’ van het dorp.
One
evening in July
Regie:
Raja Amari
-
Tunesië, 2000, 22 min. Arab. gesproken, Fr/Ned. titels
Bij
bruiloften wordt de oude Saďda erbij geroepen om op de huwelijksdag de
schoonheid van de bruid met henna, massages en make-up te
intensifiëren. Maar Miriam is geen meisje zoals de anderen, ze weigert
Saďda’s behandeling. Zelfs al is haar huwelijk niet gearrangeerd
(zoals meestal in Tunesië), toch is Miriam bang en niet klaar om deze
stap te zetten. Deze gevoelens roepen bij Saďda herinneringen op uit
haar jeugd en haar eigen huwelijk met een man die twee keer zo oud was.
Tussen de twee vrouwen groeit een sterk samenhorigheidsgevoel.
|
|