Mondo

Speelfilm, 80 min. Frans/Ned.
Regie: Tony Gatlif
Frankrijk, 1996
35 mm film & video
thema: racisme, zigeuners, kinderen

"Niemand wist waar Mondo vandaan kwam. Hij kwam op 'n dag in onze stad aan, toevallig, zonder dat je 't gemerkt had, en dan zijn we aan hem gewend geraakt..."
Zo begint het verhaal over het zigeunerjongetje Mondo, een kind alleen in de Zuid-Franse havenstad Nice. Z'n ontmoetingen, z'n kijk op de dingen en de mensen, z'n ontdekkingen. Hij kijkt met een bedachtzame, maar toch nieuwsgierige en poëtische blik. Hij brengt zín tijd door met rondwandelen, kijken naar de zee, de hemel, de natuur... Hij ontmoet de oude zwerver Dadi, de visser Giordan, Thi Chin, de Vietnamese, de postbode die nooit een brief voor hem bijheeft. Hij kan trouwens toch niet lezen en schrijven. Met deze ëvreemde vreemdelingení deelt hij de smaak van schoonheid en het op reis zijn. Maar op een dag wordt hij gegrepen door het geweld van de stad en de maatschappij. Dan verdwijnt hij, het verwonderende licht die vrije wezens uitstralen met zich meenemend.

Mondo is een jongen van een jaar of 10, aan niemand gebonden, zonder ouders, zonder identeitskaart. Hij gehoorzaamt niet aan de wet, noch aan de regels van de gemeenschap. Maar hij is niet 'verlaten', niet meelijwekkend. Hij is meester over zijn tijd. Hij is 'vrij'.