Van Boma naar Tervuren

Documentaire, 52 min. Fr/Ned.
Regie: Francis Dujardin
België, 1999
Video
thema: racisme, Derde Wereld

Tussen 1880 en 1920 kwamen 1à 2 miljoen Congolezen om van ziekte, honger of machtsmisbruik. Dit weinig fraaie resultaat konden de Belgisch koloniale overheid, Leopold II en de groot industriëlen op hun rekening schrijven. Zonder pardon werden de Afrikanen als dwangarbeiders ingelijfd, waarmee de basis werd gelegd van enorme winsten voor de Belgische industrie. Alsof dat nog niet voldoende was werden de Congolezen ook cultureel vernederd. Een staaltje daarvan was hun gedwongen aanwezigheid op de Wereldtentoonstelling van 1897 in Brussel. Na een overtocht van 30 dagen in een ijzige koude komt een schip aan in Antwerpen, opgewacht door een enthousiaste en nieuwsgierige menigte. De Congolezen worden ondergebracht in Tervuren tijdens de Congo-tentoonstelling en zullen er tentoongesteld worden, net als andere ëproductení uit hun land. Mannen, vrouwen en kinderen moesten spektakel brengen om een beeld te geven van het dagelijks leven in de kolonie. Eindelijk konden de Belgen kennismaken met de ënobele en gelukkige wildení. In de kranten werd er meewarig geschreven over de zwarte beschaving: het zijn grote kinderen, luieriken en heidenen. Hetzelfde beeld dat de gegoede burgerij had over de arbeiders. Het was en bleef een minderwaardige mensensoort.
Deze documentaire blikt terug op de betekenis van deze georchestreerde minachting en stelt de nodige vragen bij het racisme dat een wezenlijk onderdeel was van de koloniale uitbuiting.