Water

Het maken van 'Water' verliep niet zo eenvoudig. Tijdens het filmen in de heilige stad Varanasi was er gewelddadig protest van Hindoe extremisten en vonden sommige politici dat de film een belediging was voor de Indiase cultuur en geloof. In de film wordt het leven en het lot van Hindoe weduwen in India gevolgd. Deepa Mehta werd tijdens het filmen ook verscheidene keren met de dood bedreigd. Nadat woedende Hindoes de set in brand hadden gestoken, werd besloten de film in Sri Lanka verder op te nemen. Het was niet de eerste keer dat een film van Mehta zoveel commotie veroorzaakte. 'Fire' gaat over een lesbische relatie en moest tijdelijk uit de distributie worden genomen, omdat bioscopen die het vertoonden werden aangevallen.

Pers

“In het laatste deel van haar trilogie over de elementen - na Fire (1996) en Earth (1998) - vertelt Deepa Mehta (°1950) in WATER over het wrede lot van de Indische weduwen tegen de achtergrond van het politieke optreden van Mahatma Ghandi, die niet alleen pleitte voor onafhankelijkheid van Engeland maar ook ijverde voor meer rechten voor vrouwen. We schrijven 1938 en ook in India worden vrouwen in vaak mensonterende omstandigheden onder de knoet gehouden, op grond van ruim 2000 jaar oude sociale en religieuze teksten, door mannen geïnterpreteerd naar eigen goeddunken en behoeften. Weduwen worden er als onaantastbaren behandeld. Zelfs hun schaduw wordt gemeden én aanraking betekent besmetting.
Mehta weet het schrijnende verhaal over kinder-, en vrouwenmishandeling te overstijgen door te focussen op de intimiteit van de microkosmos van de verstotenen. Maar ook - en dat vooral dankzij de spontaneïteit en kinderlijke opgewektheid van o.a. de kleine Chuyia - met momenten van zorgeloosheid, sprankeltjes hoop in een uitzichtloos micro-inferno. Mehta kiest voor een ronduit verbluffende vormgeving: prachtig gekadreerde shots, verbonden door een vloeiende camera, badend in een prachtig kleurenpalet en gestoffeerd met een bedwelmende, bij momenten Bollywoodiaans aandoende soundtrack. Met als rode draad water: rivier en regen, bron van zuivering, genezing en wedergeboorte, maar ook bindmiddel tussen leven en dood. A magnificent film, naar de woorden van Salman Rushdie.”
(E.L. in Filmmagie, nov. 2006)


“De regisseuse veroordeelt in haar film, een melodrama dat zich afspeelt tegen de achtergrond van de bevrijding van India door Mahatma Gandhi, de archaïsche repressie en behandeling van vrouwen uit de laagste kasten, gebaseerd op tweeduizend jaar oude heilige hindoeschriften.

Volgens de geschriften kan een weduwe sati plegen (samen met haar echtgenote verbrand worden), trouwen met een jongere broer van haar echtgenoot of zich terugtrekken in een ashram (een tehuis voor weduwen), waar ze in armoede, al bedelend en biddend, tot aan haar dood een vroom leven moet leiden.

In Water kijken we naar zo'n ashram door de ogen van Chuyia, een achtjarige kinderbruid die er door haar familie - een mond minder om te voeden - gedropt wordt wanneer haar man sterft. Haar ongedwongen, rebelse houding maakt ook nieuwe gevoelens los bij Shakuntala (Seema Biswas, bekend van Bandit Queen) en Kalyani (model Lisa Ray), de enige niet kaalgeschoren weduwe omdat ze door de matriarchale bazin geprostitueerd wordt.

Zonder nadrukkelijk aan te klagen gaat Mehta in haar bittere film dieper in op het lot van deze drie personages, waarbij ze zich geleidelijk romantisch toespitst op Kalyani, die een nieuwe relatie aangaat met een idealistische jongeman en Ghandi-aanhanger uit de hogere klasse.”
(Luc Joris, De Morgen, 22 nov. 2006)